Η Λίμνη του Κουρνά

Η Λίμνη βρίσκεται 2,5 χλμ. μακριά από τη θάλασσα, μέσα στους λόφους. Δημιουργείται από την παρεμπόδιση του υπόγειου νερού, από τα αδιαπέραστα πετρώματα κι την κατάκλιση του φυσικού κοιλώματος. Το βαθύτερο σημείο της φτάνει τα 22 μέτρα και η στάθμη της αλλάζει ανάλογα με την εποχή: το Χειμώνα μειώνεται και το καλοκαίρι που λιώνουν τα χιόνια ανεβαίνει. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα μεγάλο κοίλωμα που τροφοδοτείται από την μία του πλευρά με νερό λόγω του πορώδους εδάφους ενώ από την απέναντι στεγανοποιείται λόγω της φύσης των πετρωμάτων.

Η λίμνη αναφέρεται από τα αρχαία χρόνια με το όνομα Κορησία.

Μάλιστα πιστεύεται ότι υπήρχε ιερό στις όχθες της, προς τιμήν της Κορησίας Αθηνάς. Όμως η λίμνη ονομάστηκε από τους άραβες κατακτητές «Κουρνάς» που στα αραβικά σημαίνει «λουτήρας ή λίμνη». Το σκούρο χρώμα που παίρνουν τα νερά της λίμνης από το αντικαθρέπτισμα των ορεινών όγκων, φαίνεται ότι φόβιζε τους ανθρώπους, που είχαν δημιουργήσει ένα θρύλο γι’ αυτήν.

Ο θρύλος της λίμνης

Ο θρύλος αναφέρει ότι στη θέση της λίμνης βρισκόταν ένα χωριό (μάλλον πρόκειται για το αρχαίο «Κόριον»). Κάποια μέρα ένας από τους χωρικούς πήρε την κόρη του για να πάνε στα χωράφια. Στον δρόμο έκατσαν να ξαποστάσουν και η κόρη άρχισε να χτενίζει τα ξανθά μαλλιά της. Ο πατέρας της ενώ αρχικά την καμάρωνε, ξαφνικά την επιθύμησε ερωτικά και της ρίχτηκε. Η κόρη στην απελπισία της φώναξε μοναχά «Βούλα και Βουλολίμνα! Κι εγώ στοιχειό στην λίμνα!». Αμέσως ο τόπος βούλιαξε και έγινε η λίμνη. Μάλιστα οι κάτοικοι παλαιότερα πιστεύανε ότι όσοι βλέπουν φαντάσματα, βλέπουν στην μέση της λίμνης πάνω σε ένα βράχο ένα κορίτσι να κάθεται και να χτενίζει τα ολόχρυσα μαλλιά του.